ഇപ്പോള് ഞാന് ഒന്പതാം ക്ലാസ്സിലാണ്. ഞാന് L.P സ്കൂളില് മൂന്നാം ക്ലാസ്സില് പഠിക്കുന്ന സമയത്ത്മാഷും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ഞാനും രണ്ടാം ക്ലാസ്സില്പഠിക്കുന്ന അനിയത്തിയുമായി ഉച്ച ഭക്ഷണം കയിക്കാന് വീട്ടില് പോയി അവിടെ ആരുമില്ലായിരുന്നു ഞങ്ങള് പേടിച്ചു! എല്ലാവരും ഇതെങ്ങോട്ട് പോയി?
ചോറ് ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്, പക്ഷെ കറിയില്ലാ, എന്ത് ചെയ്യുമെന്നറിയാതെ നില്ക്കുമ്പോഴാണ് അപ്പുറത്തെ വീട്ടുകാര് പറഞ്ഞത് ഞങ്ങളുടെ വല്ലിമ്മക്കു വണ്ടി ഇടിച്ചു അപകടം സംഭവിച്ചു എന്നത്. ഞങ്ങള്ആകെ പേടിച്ചു. വീട്ടില് ചോറ് മാത്രം ഒള്ളു.. ഞങ്ങള് ഭക്ഷണം കഴിക്കാതെ സ്കൂളിലേക്ക് തിരിച്ചു, എനിക്ക് വിശക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു,
പക്ഷേ അനിയത്തി പറഞ്ഞു നമുക്ക് വന്നിട്ട് കഴിക്കാം, അപ്പോയെക്കും അവര് വരുമല്ലോ എന്നൊക്കെ അവള് പറഞ്ഞു. ഞങ്ങള് സ്കൂളില് എത്തി. അഞ്ചാമത്തെ പിരീഡ് കഴിഞ്ഞപ്പോള് അവള് എന്റെ ക്ലാസ്സില് വന്നു കരയുന്നു. എന്തിനാ എന്ന് ചോദിക്കാതെ തന്നെ എനിക്ക് മനസ്സിലായി വിശന്നിട്ടു ആണ് എന്നുള്ളത്.
അത് കണ്ടു ഞാനുംകരഞ്ഞു. അപ്പോളാണ് മാഷ് എന്നെ കണ്ടത് കാര്യം മാഷ് അറിഞ്ഞപ്പോള് എന്നെയും അവളെയും സ്കൂളിന്റെ മുന്പിലുള്ള ഹോട്ടലില് കൊണ്ടുപോയി ഭക്ഷണം മേടിച്ചു തന്നു. അവള് ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോള് ഞാന് കരയുകയിരുന്നു, മാഷ് എന്റെ കണ്ണുനീര് തുടച്ചു ഭക്ഷണം കഴിക്കാന് പറഞ്ഞു!
അന്ന് മനസ്സില് ഉണ്ടായ മാഷ്മായിട്ടുള്ള ആയിട്ടുള്ള ആ അനുഭവം ഇപ്പോഴും എന്റെ മനസ്സില് മായാതെ കിടക്കുന്നു. വാസുമാഷ് ഇപ്പോള് എന്നെ ഒന്പതാം ക്ലാസിലും പഠിപ്പിച്ചു. പക്ഷെ ഈ വര്ഷം മാഷ് സ്കൂളില് നിന്നും പിരിഞ്ഞു പോവുകയാണ്. മാഷിന് എന്നെ അറിയില്ല, എന്നെ തിരിച്ചറിയാന് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല, എനിക്ക് മാഷോട് ഇതെല്ലാം പറയണം എന്നുണ്ട്, മാഷിന് ഓര്മയില്ലെങ്കിലും എന്റെ മനസ്സില് ഈ അനുഭവം മായാതെ കിടപ്പുണ്ട്! എന്നും അങ്ങനെത്തന്നെ ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്യും.
No comments:
Post a Comment