കല്ല്യാണപെണ്ണിനേക്കാളുമധികം ടെന്ഷന് എനിക്കായിരുന്നു. അവളും അവളുടെ ഉപ്പയും ഉമ്മയും അനിയത്തിയും കൂടിയാണ് കല്ല്യാണ വീട്ടില് വന്നത്, കല്ല്യാണ പെണ്ണ് അഞ്ജലിയും അവളുടെ അച്ഛനും അവരെ സ്വീകരിക്കാന് വന്നു. ജോലി ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിലും എന്റെ ശ്രദ്ധ മുഴുവന് അവളുടെ ചുറ്റുമായിരുന്നു. അതിനിടയില് അഞ്ജലിയുടെ അച്ഛന് ഞങ്ങളെ അവളുടെ ഉപ്പയുമായ് പരിചയ പെടുത്തി. അവരുമായി സംസാരിക്കുന്നതിനിടയില് ഞാന് അവളെ നോക്കുയായിരുന്നു. അവളില് നിന്നും ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരി ഞാന് പ്രതീക്ഷിച്ചു. പക്ഷെ അവള് മുഖം തിരിച്ചു വീടിന്റെ അകത്തേക്ക് പോയി. ഹൃദയം തകരുന്ന വേദനയായിരുന്നു അവളുടെ ആ മുഖം തിരിച്ചുള്ള പോക്ക് കണ്ടപ്പോള്. എനിക്കറിയില്ല എന്താ കാര്യം എന്ന്. കോളേജില് നിന്നും പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞു പിരിയുമ്പോള് ഒരു പ്രശ്നവും ഇല്ലായിരുന്നു. എപ്പോള് എന്താ എനിക്കറിയില്ല?
അതോ ഞാന് ഒരു പന്തല് ജോലികാരന് ആണ് എന്ന് അവള് അറിഞ്ഞിട്ടോ?
വര്ഷങ്ങളായി ഉള്ള പ്രണയം ഒരു ജോലിയുടെ പേരില് പിരിയുമോ?
എന്തായാലും അവളെ ഒരു തവണ കൂടി കാണാന് ഞാന് തീരുമാനിച്ചു. ജോലിക്കിടയില് കയര് കെട്ടാന് മുളയ്ക്കു മുകളില് വലിഞ്ഞു കയറിയപ്പോഴാണ് കണ്ടത് അവള് വീടിന്റെ മുകളിലെ നിലയിലെ ജനലിനടുത്ത് ഇരുന്നു കരയുന്നു. ഞാന് "അമിലാ" എന്ന് വിളിച്ചതും അവള് ജനല് വലിച്ചടച്ചു പോയി!
ഹൃദയം തകര്ന്ന ഞാന് മുകളില് നിന്നും താഴേക്ക് വീണതും ക്ലോക്കില് അലാറം മുഴങ്ങിയതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു.
ഞാന് ഞെട്ടിയുണര്ന്നു, ചുറ്റും നോക്കി.
അവള് എവിടെ?
കല്ല്യാണം എവിടെ?
ഒരു കോട്ടുവായിട്ടതിന് മുകളില്, ഞാന് ഫോണെടുത്തു സമയം നോക്കി. ഒരു മെസ്സേജ് ഉണ്ട്. അതവളായിരുന്നു. ആമിലാ!
goodmorning,
i mis u dear,
nee innu panthaljolikku pokunnille.
kaanaan thonnunu.
by yours.
amila.
വര്ഷങ്ങളായുള്ള ഞങ്ങളുടെ ബന്ധം ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് തകരുന്ന സ്വപ്നം ഞാന് കണ്ടതായിരുന്നു.! എന്റെ എല്ലാ കാര്യവും അവള്ക്ക് അറിയാം പിന്നെ ഞാന് എന്തിനു ഭയന്നു?
യഥാര്ത്ഥ പ്രണയം മനസ്സുകള് തമ്മിലുള്ള അടുപ്പമാണ് അല്ലാതെ ആളുകള് തമിലുള്ള അകലമല്ലാ.
No comments:
Post a Comment